Śmiało można zaryzykować twierdzenie, że historia przepraw przez Wisłę w rejonie Krakowa, jest odbiciem burzliwej historii samego miasta. Mosty powstawały i „upadały” wpisując się w zmienne koleje rozwoju miasta. Dzisiejszy układ komunikacyjny, którego są nieodłączną częścią, jest wynikiem trwającej wiele wieków ewolucji, a ich jakże ważna dla mieszkańców rola sprawia, że należy im się, z pewnością, stosowna uwaga. Kraków może się w tej chwili pochwalić jedenastoma mostami drogowymi oraz trzema kolejowymi. Wszystkich malkontentów, którzy ciągle narzekają na ich ilość, niech pocieszy fakt, że w Warszawie znajdą zaledwie osiem tego typu budowli, (w tym jeden most kolejowy i jeden kolejowo-drogowy). Niniejszy tekst przedstawia krótką charakterystykę istniejących w Krakowie mostów drogowych (z wyłączeniem mostu na Stopniu Wodnym Kościuszko oraz mostu Kraków – Niepołomice, jako nie związanych bezpośrednio z ustrojem komunikacyjnym samego miasta), które są z pewnością najistotniejsze w codziennym życiu mieszkańców. Mosty zostały opisane kolejno, począwszy od Zwierzynieckiego, zgodnie z biegiem Wisły, aż do Mostu Wandy.

Wiele europejskich miast istniejących jeszcze od średniowiecza pielęgnuje swe zabytki architektury. Mury obronne są zabytkiem szczególnego typu - przeznaczenie ich było całkowicie utylitarne. W przeciwieństwie do pałaców, starych kamienic, kościołów czy budynków uniwersyteckich zadanie obwarowań nie polegało na tym, by cieszyć zmysły ceniących piękno bogatych kupców czy arystokratów. Nie miały być też miejscem modlitwy ani pobierania nauk przez młodzież. Mury rzadko były miłe dla oka, dlatego nie w każdym mieście się zachowały, i piękne zabytki takie jak w Carcassonne czy w Pskowie należą niestety do rzadkości. W wielkich europejskich stolicach, np. w Paryżu, mury i starą zabudowę często wyburzano, aby wygospodarować miejsce dla rozbudowy rosnących metropolii. To, czego nie zniszczyła gwałtowna urbanizacja i uprzemysłowienie często padało ofiarą zniszczeń wojennych.

Miasto Oświęcim, leży w połowie drogi między Krakowem a Katowicami w odległości godziny jazdy samochodem ze stolicy Małopolski. Miejsce to znane jest przede wszystkim z byłego Niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady, znanego po niemiecku jako KL Auschwitz - Birkenau. Druga wojna światowa okaleczyła Oświęcim jak żadne inne miasto na świecie. Choć więcej ofiar niż Auschwitz pochłonęła Rosyjska Kołyma, żaden inny obóz nie dorównuje Auschwitz pod względem efektywności i szybkości eksterminacji ludzi - niemieccy "lekarze", inżynierowie, strażnicy, a także finansiści i przedstawiciele przemysłu stworzyli dopracowaną do perfekcji okrutną machinę do zabijania, w ich mniemaniu, podludzi - przede wszystkim Żydów, ale także Polaków, Rosjan, Cyganów i homoseksualistów.

Turysta zwiedzający Kraków na pewno powinien odwiedzić ulicę Kanoniczą. Jest to najbardziej malownicza ulicą Krakowa, położona w zachodniej części miasta , u wylotu której roztacza się widok na Wawel i jego otoczenie. Na tej ulicy, już w XIV wieku kanonicy kapituły Krakowskiej budowali swoje posiadłości. Zabudowa uliczki była najpierw drewniana i drewniano – murowana. Obecnie wszystkie znajdujące się tutaj domy mają rozmaite detale architektoniczne, począwszy od średniowiecznych przez renesansowe, barokowe do klasycznych.

Współczesny Kraków wciąż żyje tradycją. Tutaj na każdym kroku przeszłość łączy się z teraźniejszością, rzeczywistość z baśniami i legendami. Często miasto to nazywa się miastem mitów, snów i legend, gdyż jego wizerunek tworzą liczne opowieści i historie. Na terenie miasta rok rocznie odbywa się wiele imprez o charakterze kulturalnym, których korzenie sięgają dawnych tradycji. Wszystko zaczyna się już wiosną, w drugi dzień Wielkanocy, kiedy to na Zwierzyńcu przy kościele Norbertanek odbywa się odpust zwany Emausem, połączony z tradycyjnym śmigusem. Jego tradycja sięga XII wieku, czasów gdy Zwierzyniec nie był częścią miasta. Natomiast we wtorek wielkanocny krakowianie gromadzą się na Podgórzu przy kościele Św. Benedykta , by wziąć udział w barwnym festynie zwanym Rękawką, upamiętniającym sypanie kopca Krakusa. Tradycja mówi bowiem, że lud tak kochał Kraka, iż usypał mu kopiec nosząc ziemię w rękawach.

Kraków to miasto dla wszystkich Polaków szczególnie wyjątkowe. Choć trudno wytłumaczyć specyfikę tego miejsca i jego wyjątkowość, to pewne jest iż związana jest ona przede wszystkim z ogromna spuścizną kulturową.

Tutaj na każdym kroku przeszłość łączy się z teraźniejszością, rzeczywistość z baśniami i legendami. Często miasto to nazywa się miastem mitów, snów i legend gdyż jego wizerunek tworzą liczne opowieści i historie.

W tym mieście każdy kamień ma swoja historię. Na terenie miasta znajduje się ponad 6 tysięcy zabytków pochodzących z różnych epok oraz prawie 2,5 miliona dzieł sztuki zgromadzonych w muzeach (ponad 30) z których najważniejsze są Państwowe Zbiory Sztuki – Zamek Królewski na Wawelu, Muzeum Narodowe oraz Muzeum Czartoryskich, gdzie znajduje się słynny obraz Leonarda da Vinci „Dama z gronostajem”. Liczne dzieła sztuki zawierają również krakowskie kościoły i archiwa. Naliczono, że w samym Krakowie znajduje się blisko 25% zasobów polskich dzieł sztuki. To właśnie dzięki takiemu nagromadzeniu tych dzieł Kraków został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO (World Heritage List).

Wieliczka, położona w bezpośrednim sąsiedztwie Krakowa, w odległości zaledwie 30 min jazdy samochodem z okolic rynku głównego, jest jednym z najważniejszych celów wycieczek zmierzających do stolicy małopolski. Pomimo tego turystyka w Wieliczce dopiero się rozwija. Miasteczko znane było dotychczas przede wszystkim ze swojej kopalni soli, której początki sięgają jeszcze 12-go wieku, jednak turystów przyciągnąć może do miasta także spora liczba innych zabytków i atrakcji. Wieliczkę można uznać za miniaturę jej wielkiego sąsiada - Krakowa. Zabytki i senna atmosfera konserwatywnego miasteczka mieszają się tu z nowoczesnością przyniesioną przez inwestycje, napływające szczególnie do zachodniej części miasta, najbliższej grodu Kraka.
Sam dojazd do Wieliczki nie powinien nastręczać trudności - ma ona stałe, szybkie połączenie kolejowe z Krakowem, do którego odjeżdża kilkanaście pociągów dziennie. Połączenie autobusowe zapewnia linia 104, która łączy Wieliczkę z Borkiem Fałęckim w Krakowie oraz nieliczne linie PKS. Najpopularniejszym środkiem komunikacji zarówno wśród mieszkańców miast jak i turystów są minibusy, odjeżdżające spod poczty główniej w Krakowie wprost do kopalni soli.

Co roku w pierwszy czwartek grudnia przed adwentem, pod pomnikiem Adama Mickiewicza na rynku krakowskim zbiera się osobliwa grupa. Trzymają oni małe, lecz misterne konstrukcje przedstawiające narodziny Jezusa na tle bazyliki Mariackiej, katedry Wawelskiej lub innych słynnych krakowskich zabytków sakralnych. Figurkom świętej rodziny towarzyszą barwne korowody postaci przedstawiające Polskich i zagranicznych polityków, gwiazdy show biznesu lub postacie fikcyjne - wszystko to ręcznie malowane i rzeźbione. Turyści przecierają oczy ze zdumienia, ale krakusi wiedzą, że to kolejny festiwal Szopek Krakowskich.

Skąd w naszym mieście taka tradycja? Już od 14-go wieku w kościołach w Polsce na święta przygotowywano szopki na tle skalistego krajobrazu - ustawiano postacie Jezusa, Marii, Józefa, pastuszków i zwierząt, 6-go stycznia w święto trzech króli dodawano podobizny monarchów. Najstarsze figurki z takich szopek pochodzą z klasztoru klarysek przy kościele św. Andrzeja. Jednak dopiero w połowie 19-go wieku powstały Szopki Krakowskie jakie znamy dziś. Szopki tworzyli krakowscy rzemieślnicy w czasie martwego dla nich sezonu zimowego. W dniach świąt chodzili z szokami po domach i śpiewali kolędy, a na rynku czekali na widzów pomiędzy ulicami Floriańską a św. Jana.

Położona na południu kraju w bliskiej odległości granic z Czechami i Słowacją, znajdująca się na drodze wiodącej z zachodu na Ukrainę, stolica Małopolski - Kraków, słusznie uważana jest za najpiękniejsze miasto w Polsce oraz za jedno z najpiękniejszych w całej Europie. Swój urok Kraków zawdzięcza, licznym zabytkom, architekturze oraz usposobieniu gościnnych, choć nieco skąpych mieszkańców. Stary gród nad Wisłą, wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO to także największy i najważniejszy w Polsce ośrodek akademicki - od października do czerwca jest pełen studentów - oraz ośrodek bogatego, trwającego cały rok życia kulturalnego, dzięki któremu o mieście mówi się, że jest kulturalną stolicą Polski. Krótki lub podobny do powyższego opis może wystawić sobie wiele urokliwych miast i miasteczek w całej Europie od Portugalii po Polskę i od Grecji po Finlandię. Jednak tylko nieliczne z nich mają to, co ma Kraków - Historię. W tym mieście Historia jest wszechobecna i ludzie niemal nią oddychają: w starym budynku sukiennic na rynku, w licznych muzeach, na zamku Wawelskim, w kościołach i katedrach. W wąskich uliczkach żydowskiego Kazimierza, na błoniach i wśród szarych blokowisk Nowej Huty.